Eğitim Günlüğü - Yakup Çetin







Slider[Style1]

POZİTİF PSİKOLOJİ "osmanlı'da strese karşı"


Hayatta strese karşı ilaç olarak Osmanlı'nın düstûr edindiği 5 esas şunlardır:

1- Er-rızku al'allah!
Rızkı veren Allah'tır. Başkasının önünde eğilme!

2- Tevekkeltü al'allah! 
Allah'a dayan!

3- Ya Nasip! 
Canını sıkma eğer nasipse olur!

4- Ya Sabır! 
Sabretmeyi bil, vaktinden önce bahar gelmez!

5- Bu Da Geçer Ya Hû! 
Unutma! Zenginlik de fakirlik de, hastalık da sağlık da, mutluluk da, başarı da başarısızlık da.
Hepsi geçicidir. Hatta hayat bile...

Bakî olan Allah'tır.

Esas Fakir kim?

Bir gün çok zengin bir adam oğlunu yanına alarak, insanların ne kadar fakir olabileceğini göstermek için bir köye götürdü.

Çok fakir bir ailenin evinde bir gün-bir gece geçirdiler. Şehre dönerken baba oğluna sordu:

"Yolculuğumuzu nasıl buldun?"

"Çok güzeldi babacığım" diye cevap verdi oğul.

"İnsanların ne kadar fakir olabileceğini gördün değil mi?"

"Evet."

"Peki ne öğrendin ?"

"Şunu gördüm" dedi oğul:"Bizim evde bir köpeğimiz, onların dört köpeği var. Bizim evde bahçenin yarısına gelen bir havuzumuz var, onların kilometrelerce uzunluğunda dereleri var. Bizim bahçede ithal lambalarımız, onların yıldızları var. Bizim terasımız ön bahçeye kadar, onların ki ise ufka kadar uzanıyor."

Ufaklık konuşurken, babası şaşkınlıktan tek kelime bile edemedi. Ve çocuk ekledi:

"Ne kadar fakir olduğumuzu gösterdiğiniz için, teşekkür ederim babacığım!"

Anlayabilmek

Satılık Köpek Yavruları" ilanının hemen altında küçük bir çocuğun başı gözüktü ve çocuk dükkan sahibine sordu :
– "Köpek yavrularını kaça satıyorsunuz?"
Dükkan sahibi :
– "30 dolarla 50 dolar arasında değişiyor fiyatları" dedi.
– "Benim 2 dolar 37 sentim var" dedi çocuk.
– "Bir bakabilir miyim yavrulara"
Dükkan sahibi gülümsedikten sonra bir ıslık çaldı ve köpek kulübesinden beş tane yumak halinde yavru çıktı. Yavrulardan biri arkadan geliyordu. Küçük çocuk yürümekte zorluk çeken sakat yavruyu işaret edip sordu:
– "Bunun nesi var?"
Dükkan sahibi onun kalça çıkığı olduğunu ve hep sakat kalacağını açıkladı.
Küçük çocuk heyecanlanmıştı.
– "Ben bu yavruyu satın almak istiyorum."
Dükkan sahibi:
– "Hayır o yavruyu satın alman gerekmiyor. Eğer gerçekten istiyorsan o yavruyu sana bedava veririm"
Küçük çocuk birden sinirlendi. Dükkan sahibinin gözlerinin içine dik dik bakarak:
– "Onu bana vermenizi istemiyorum. O da diğer yavrular kadar değerli ve ben fiyatını tam olarak ödeyeceğim. Aslında şimdi size 2 dolar 37 cent vereceğim ve geri kalanını ayda 50 cent ödeyerek tamamlayacağım."
Dükkan sahibi çocuğu ikna etmeye çalıştı:
– "Bu köpeği gerçekten satın almak istediğini sanmıyorum. Bu yavru hiçbir zaman diğer yavrular gibi koşup, zıplayamayacak ve seninle oynayamayacak."
Bunun üzerine küçük çocuk eğildi, pantolonunu sıvadı ve büyük bir metal parçasıyla desteklediği sakat bacağını dükkan sahibine gösterip, tatlı bir sesle:
– "Ben de çok iyi koşamıyorum ve bu yavrunun kendisini çok iyi anlayacak bir sahibe gereksinimi var" dedi.

Bir dünya umut dolu on çilek

Diyarbakır' ın bir dağ köyünde ilköğretimde görev yapan öğretmen Matematik dersinde ;
– Bir kasada şu kadar çilek varsa, 10 kasada kaç çilek vardır? Diye öğrencilerine bir soru soruyor.
Öğrenciler:
– Öğretmenim çilek ne? Diyorlar.
Öğretmen:
– İşte çocuklar çilek.
– Biz hiç çilek yemedik. diyorlar.
Bunun üzerine öğretmen pes etmiyor, oturup Bursa'daki tarım firmalarına toprak numunesi yolluyor ve diyor ki;
– Bu toprakta çilek yetişir mi ? diyor.
Bursa'daki firmalardan cevap geliyor.
– Evet Diyarbakır şartlarında çilek yetişir.
Hatta mektubun yanında çilek fideleri ve yetiştirme şeklini anlatan bir tarif yolluyorlar. Öğretmen öğrencilere okuyor nasıl yetiştirileceğini, çıkarıyor bahçeye ve diyor ki:
– Bu sene size matematikten sınav yok.
Öğrenciler:
– E nasıl not alacağız öğretmenim?
Hepsine bahçeyi kazdırıp, çilekleri diktirip, can sularını verdikten sonra her birine dörder çilek fidesi verip:
– Şimdi gideceksiniz evinize anne babanıza ben size nasıl öğrettiysem sizde onlara öyle öğreteceksiniz.
Çocuklar gidiyorlar evlerine hepsi anlatıyorlar ve çilekleri dikiyorlar ve öğretmen diyor ki:
-Çilek mevsimi gelince getireceksiniz tabakta on tane çileğe bir not alacaksınız.
Çocuklar tabaklarla getiriyorlar #geleceginmimarlariogretmenler çilekleri sayıyor öğretmen çilekleri eksik olanlara da tam not veriyor ve sonra diyor ki:
– Çocuklar nasılmış tadı?
Öğrenciler:
-Valla ucunda not vardı diye yiyemedik.
– Hadi bakalım yiyin. Diyor öğretmen.
Çocuklar ağızlarını burunlarına bulaştıra bulaştıra yiyorlar çilekleri. Aradan iki yıl geçtikten sonra çilek girmemiş o köyün halkı şu anda Diyarbakır'ın pazarında çilek satıyorlar.
Şimdi düşünüyorum da, öğretmen olmak bu işte gerçekten… Tahtada müfredat anlatmak değil… Bulunduğun yere bulunduğun ülkeye, okula bir şeyler katmak…

(Alıntı)

Adalet Kokulu Sıcak Ekmek

Alman Kralı II. Frederick 1750 yılında Potsdam'dan geçiyor. Orayı çok beğeniyor ve "Bana şuraya bir saray yapın" diyor. Ertesi gün adamları gidip bakıyorlar, Kral'ın beğendiği yerde bir değirmen.

​Adamlar kapıyı çalıyor, yaşlı değirmenci açıyor.

– Buyrun?
– Bizi Kral gönderdi. Burayı görüp çok beğendi, satın alacak. Kaç para?
– Satmıyorum ki ne parası?
– Saçmalama Kral istedi.
– Bana ne! Ben satmadıktan sonra kimse alamaz ki!

​Adamları gelip Kral'a diyorlar ki;

– Efendim beğendiğiniz yerdeki değirmenci deli. "Satmıyorum" dedi.
– Çağırın bakalım bana şu adamı.

​Değirmenci gelip, Kral'ın karşısında duruyor. II. Frederick:

– Yanlış anladınız herhalde beyefendi, ben satın almak istiyorum orayı. Kaç para?
– Yoo yanlış anlamadım, adamların da dün bunu söyledi. Satmıyorum!
– Beyefendi inat etmeyin, paranızı fazlasıyla vereceğim.
– Sen koskoca Kralsın, paran çok. Git Almanya'nın her yerine saray yap. Burayı benden önce babam işletiyordu. Ona da babasından kalmış, ben de çocuğuma bırakacağım. Satmıyorum!

​II. Frederick ayağa kalkıyor;

– Unutma ki ben Kralım!

​Değirmenci bakıyor ve diyor ki;

– Asıl sen unutma ki Berlin'de hakimler var! Hiçbir güç, hiçbir siyaset, hiçbir iktidar kral bile olsa adaletten üstün değildir. Hiç kimse adaletin üstüne çıkamaz. Orada oturamaz.Potsdam'da Sansosi Sarayı. Saray ve değirmen yan yana. Kral ve değirmenci adaletle komşu oluyor.

​Sabahları II. Frederick arka bahçeye çıktığında değirmenci sesleniyor;
– Hey Frederick, ekmek yaptım göndereyim mi?

​II. Frederick diyor ki;
-"ADALET HER SABAH bana, SICAK BİR EKMEK kokusuyla gelirdi."

İyilik yapmak zor bir şey değil.


​Modern yaşamın yoğunluğunda ihmal ettiğimiz kavram: iyilik. Oysa iyilik yapmak hepimiz için zor bir şey değil.


Birçoğumuz en son kime iyilik yaptığımızı hatırlamaz olduk. Belki de bu erdemli davranışın çarkları böylesine hızlı dönen bir dünyada çok fazla alıcısı yok. Ama daha da ilginci, bu eylemin giderek bir kötülük aracına dönüşmeye başladığıdır. Yanlış okumadınız.

Kötülük için iyilik yapmak. Mümkün bu. İyilik yaparken iki üç hamle sonra bu iyiliği bir hançer gibi kullanmayı hesaplayanlar olmadığını sanmayın sakın. Peki, nasıl olur da bu kadar soylu bir davranış kalbimizdeki balans ayarının bozukluğu sonucu bir ihanet eylemine dönüşür?

Önce eskilere gidelim… Bir akşam vakti Hz. İbrahim'in yaşadığı köyden geçen yaşlı bir yolcu, misafir olup geceyi geçirebileceği bir ev aradı. Hz. İbrahim'in kapısını çaldı ve kendisini misafir edip edemeyeceğini sordu. Yolcu seksen yaşındaydı ve o yaşına kadar hiç iman belirtisi göstermeden yaşamıştı. Hz. İbrahim ise kapısını çalan bu insanı Hak yoluna davet etmesinin peygamberliğinin gereği olduğunu düşünmekteydi.
"Bir şartım var!" dedi adama. "Senin Allah'a iman etmeni istiyorum. Kabul edersen misafirim olursun." Adam kızdı. Kabul etmedi ve akşamın son ışıkları altında köyün ufkuna doğru ilerledi. Tam o sırada Hz. İbrahim'e ilahi uyarı geldi.
"Ey İbrahim, biz o insana ömür verdik, mal verdik, evlatlar verdik, rızk verdik. Bunun karşılığında ona şart koşmadık. Ama sen kulum, ona bir gecelik misafirlik için iman etmeyi şart koştun."

Bu uyarıyla aklı başına gelen Hz. İbrahim hemen koşup adamı durdurdu ve evine çağırdı. Adam:
"Koştuğun şarttan neden vazgeçtin?" diye sordu.
Hz. İbrahim: 

"Allah bana hiçbir karşılık istemeden ve senin iyiliğin için olsa bile şart koşmadan iyilik yapmamı emretti." karşılığını verdi.
Bunun üzerine
"Seksen yıl bihaber yaşadığım, Allah'a şimdi iman ediyorum." dedi adam. 

Şimdi bana, "iyi de bu eski bir mesele, zaman değişti, günümüze gelelim" diye çıkışabilirsiniz. Peki! Olay geçen Ramazan'da İstanbul Bağcılar'da yaşandı. Bir grup insan bir araya gelip fakirlere maddi yardım götürmeye koyuldu. Bir gün karşılarına çok muhtaç yaşlı biri çıktı. Ona düzenli olarak 200 TL ödemeye başladılar. Aradan bir müddet geçmişti ki, yine böyle bir başka fakire rastlayıp ihtiyaçlarını sordular, yardım önerdiler. Adam reddetti:
"Bana her ay birisi 100 TL ödüyor zaten."
Bunun üzerine yardımsever dostlarımız
"Bizi bu zatla tanıştır da çabalarımızı birleştirelim." deyince, adam onları götürdü.
Karşılarına çıkan kişi, o her ay 200 TL ödedikleri yaşlı ve çok fakir adamdı. Dostlarımız şaşırdılar ve oracığa çöküp ağladılar. 

Evet, iyilik yürek işidir! Ve birçoğumuzun becerebileceği bir iş olduğuna inanıyorum. O yürek hepimizde yeterince var. Sadece kulak verelim ona! 

(Alıntıdır.)

EVLİLİK PROGRAMLARI


​Evlilik iki kişinin aile kurmak üzere dinimizin emrettiği ve kanunların uygun gördüğü şekilde, ruhen ve bedenen ömür boyu sürecek şekilde bir araya gelmesidir. Evliliğin önemini anlatan ve halk arasında da sıkça söylenen ''evlilik kutsal bir müessesedir'' sözünü duymayanınız yoktur. Eskiden evlenerek baba evinden koca evine giden kızlara büyükler eşleriyle geçinmeleri ve mutlu bir hayat sürmeleri anlamına gelen ''gelinliğinle girdiğin kocanın evinden kefeninle çık'' tarzında nasihat da bulunurlardı. Ama günümüzde artık böyle gelinlerin sayısı yok denecek kadar azdır. Şimdiki zamaneler evliliği yuva kurarak mutlu olma aracı olarak değil de, eğlenme veya yeni maceralara yelken açma aracı olarak görüyor. İnanın çok yazık. Gelecek nesillerin dünyaya gelmesine vesile olan evliliğin bu denli hafife alınması ve ömürlük olarak değil de aylık veya birkaç yıllık olarak görülmesi toplumumuzun giderek büyük bir yanlışa doğru sürüklendiğinin açıkça göstergesidir.

Son yıllarda bazı ulusal televizyonların yeni gözde programlarından biride İzdivaç olarak tanımlanan sözde evlendirme programları. Her ne kadar adı evlendirme programı olsa da işin aslına bakacak olursak hiç de öyle değil gibi görünüyor. Bana göre bu tarz programlar televizyonların yönetim kadrosunda yer alan kişilerin koltuklarını sağlama almak adına kurguladığı senaryodan başka bir şey değildir. Reyting denilen çok izlenme sevdasına kendini kaptıran yöneticiler programa katılan sözde damat ve gelin adaylarını kullanarak topyekûn toplum ahlakını bozmanın çabası içerisine girmişlerdir. Tanım yerindeyse televizyon kanallarında yayınlanan evlendirme programlarında rezillik adeta paçadan akmaktadır. Dedi kodu, güvensizlik, hakarete varan söylemler, iftira, seviyesiz yaklaşımlar ne ararsanız hepsini evlilik programlarının içinde bulmanız mümkündür. Bu gidişat hiç de iyi bir gidişat değil ya, Allah sonumuzu hayır eyleye.

Türk örf ve adetlerimize göre yuva kuracağımız kişiyi arayıp bulmak varken, bazı insanlar bu tarz seviyenin yerlerde sürüklendiği programlara neden katılır hiç anlamıyorum. Aslında amaç evlenmek değil, sadece gönül eğlendirmek. Fakat gönlümüzü eğlendirirken yazımın giriş kısmında da belirttiğim gibi toplumumuzda kutsal bir müessese olarak tanımlanan evliliği alet etmek hiç de hoş karşılanacak bir durum değildir. Günümüz gençleri tarafından büyük rağbet görerek izlenen evlendirme programları onların ilerde kuracakları yuvaların şimdiden çatırdamasına neden olmaktadır. Göz göre göre evlatlarımızı kendi ellerimizle ateşe attığımızın farkına varmamız ve bu denli önemli bir meseleyi artık çözüme kavuşturmamız gerektiğini düşünüyorum. Toplum olarak bu sorun evladı olan herkesin ortak sorunudur. Bu önemli sorunu ortadan kaldırmadığımız takdirde gelecekte eyvah diyeceğimizden hiç kimsenin şüphesi olmamalıdır.

Televizyon kanallarının kontrolünü sağlanan kısa adı RTÜK olan Radyo Televizyon Üst Kurulu kanayan yara haline gelen bu tarz programlara artık dur demelidir. Evlendirme programlarının geldiği konuma bakacak olursak, iş çığırından çıkmış bir vaziyettedir. Bu programlara katılan bazı insanların basın yayın organlarına yansıyan yanlış hal ve hareketlerini hepimiz görmekteyiz. Kimin eli kimin cebinde belli değil. Birileri evlenmek için paravanın arkasına geçiyor. Paravan açılınca birbirlerini gördükten sonra şayet o anda beğenirlerse tanışalım diyorlar. Ondan sonra birde bakıyorsunuz ahlaksız yatak görüntüleriyle milyonlarca insanın karşısına çıkıyorlar. Evlendirme programına katılarak taliplerini bekleyen insanlar program yöneticilerinin isteklerini harfiyen yerine getirerek onların oyuncağı oluyorlar. Hal böyle olunca da reyting uğruna insanları düşürdükleri durum tam bir içler acısı. Yani anlayacağınız evlenmek bahane, reyting uğruna yaşanan rezillik şahane.

Kenan Akbaş 
© 2005 - 2017. Yakup Çetin - Elementx Tasarım

Bozkır Yukarı Mahalle 50044 Sokak Yıldızhan Koperatifi Dışkapı No:4C İç Kapı no:9 Bozkır Konya
Telefon: 0 544 343 86 28 - Fax: 0332 426 23 30
iletisim@yakupcetin.com

Bize Ulaşın: